Adios Zuid-Amerika, Hello USA!

6 oktober 2014 - Dana Point, California, Verenigde Staten

Lieve allemaal,


Vanuit de Starbucks in Dana Point, Californië, een nieuwe update van onze reis.

Hanneke schrijft:

Vorige week zondag hebben we Zuid-Amerika achter ons gelaten en zijn we via New York naar Los Angeles gevlogen. We hebben Alyson opgezocht en hebben er samen een mooie week van gemaakt onder de Californische zon, in temperaturen rond de 35 graden. De tijd vliegt en het einde van onze reis komt helaas in zicht. Morgen vliegen we terug naar New York, waar we vier volle dagen zullen zijn om vervolgens door te vliegen naar IJsland.

Ecuador
Zuid-Amerika zit echter nog vers in ons geheugen. Na Argentinië, Bolivia en Peru doen we Ecuador aan, een land dat ons in heel veel opzichten verrast.

Omdat we in tegenstelling tot de voorgaande landen ‘maar’ twee weken tijd hebben in Ecuador, stippelen we een route uit. We plannen alles van A tot Z; de bussen, de hostels en we lezen ons in over de omgeving en bezienswaardigheden. Voor het eerst tijdens onze reis hebben we een strakke planning. Dat voelt raar, want we zijn gewend om per dag te bekijken wat we gaan doen, hoe we zullen reizen en waar we gaan slapen.

Vanuit Peru zitten we maar liefst drie dagen achtereenvolgend in de bus om uiteindelijk in Cuenca in Ecuador aan te komen. Cuenca is een kleinere stad en is volgens Lonely Planet een charmante variant op de hoofdstad Quito. De inmens grote kathedraal in het centrum van het stadje domineert met zijn drie blauwe koepels het straatbeeld en ook het centrale park mag gezien worden. Het park is aangelegd in bijna perfecte symetrie en de reuzen van palmbomen zijn honderden jaren oud. Er drijven veel buien over en de regen komt met bakken uit de hemel zetten. Wanneer de zon zich laat zien dwalen we door de stad en maken tal van foto’s. We boeken een kookcursus en doen een poging om Ecuadoriaans te leren koken. Dit valt nog niet mee, de kokkin is zeer gehecht aan haar eigen keuken en laat Han en mij tijdens de twee uur durende cursus vooral de groenten hakken en snijden en een kilo verse garnalen pellen. Bij het gasfornuis komen we niet eens in de buurt. Na twee uur proeven we een traditioneel Ecuadoriaans driegangen diner. Het eten valt wat tegen. Het is vooral heel erg zout en vet.

Nadat we drie dagen van Cuenca hebben rondgestruind, reizen we via Riobamba door naar Latacunga.

Latacunga is een klein stadje aan de voet van de vulkaan ‘Cotopaxi’. Vanuit Latacunga worden er allerlei tochten georganiseerd om deze vulkaan te beklimmen. Wij kiezen echter voor een dagexcursie in de omgeving van de vulkaan. Samen met een gids rijden we in een fourwheeldrive naar de voet van de vulkaan, waarvan de besneeuwde top zo nu en dan zichtbaar wordt als de hemel even openbreekt. We maken een wandeltocht op zo’n 3800 meter hoogte met prachtige uitzichten over de vallei achter ons en de Cotopaxi voor ons.

Een jump met op de achtergrond de vulkaan  Vegetatie op 3600 mtr hoogte

Cotopaxi is een slapende vulkaan, maar vertoont wel voortdurend activiteit. We komen daarom onderweg een aantal seismografen tegen die metingen verrichten. In centraal Ecuador komen  een vijftal actieve vulkanen voor waarvan de Tungurahua bij de stad Baños op dit moment lava uitspuigt.

Na de tocht naar Cotopaxi bezoeken we een typische markt in de buurt van Latacunga. We hebben al heel veel markten gezien, maar deze markt is echt wel het hoogtepunt. De rest van de foto's krijgen jullie later te zien :-)

Op de markt in Ecuador  Er was geen plek meer in de auto

Vanuit Latacunga reizen we door naar de Quito, de hoofdstad van het land. We laten de stad eerst even voor wat het is en pakken de volgende dag meteen de volgende bus naar het kleine plaatsje Mindo in het regenwoud ten westen van Quito. We willen weer graag de natuur in. Het regenwoud blijkt hier goed begaanbaar en op eigen houtje lopen we over smalle paden door de dichte begroeing. Het is fijn om dit alleen te kunnen doen zonder een gids. Zonder gids kun je ook een hoop zien als je de tijd er maar voor neemt en je oren goed spitst.

Hanneke in het regenwoud bij Mindo  Humming birds

We zien een soort katachtig dier het pad oversteken, we zien een gele Tukan die ons gebiologeerd vanuit de boom zit aan te kijken en een aapje dat driftig op een tak heen en weer springt. Regelmatig horen we het gezoem van een ‘Hummingbird’, een klein vogeltje die zijn vleugels zo snel beweegt als een insect en als een raket van de ene plek naar de andere schiet.

Wanneer we terug zijn in Quito nemen we nog even de tijd om het oude centrum van de stad te bekijken dat op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Donkere onweerswolken trekken over de stad en regenbuien veranderen de stijle straatjes en wegen in kleine riviertjes.

Bebouwing in Quito  Donkere wolken boven het San Francisco plein

Vanuit Quito vliegen we binnen een uur naar Guayaquil, de tweede stad van het land. Waar het in Quito fris en nat was is het in Guayaquil drukkend warm. Hier slapen we een nachtje om vervolgens naar de kust te reizen om (hopelijk) walvissen te gaan spotten bij Puerto Lopez.

Guayaquil in de avond

Helaas heeft Puerto Lopez geen idylisch bountystrand, maar is het rommelig, de straten modderig en zien de huizen er verwaarsloosd uit. Het doet er ook niet echt toe, we komen tenslotte voor de walvissen.

Het strand bij Puerto Lopez  Straatbeeld in Puerto Lopez

Samen met tien andere toeristen maken we een tocht op zee. Nadat we een halfuurtje op zee dobberen zien we de eerste walvis: een baby-bultrug! Wauw! Ongelofelijk! Al snel volgen de vader en de moeder. Twee uur lang blijven we deze familie met ons bootje volgen. Nooit eerder zagen we walvissen, laat staan van zo dichtbij. De beesten zijn gigantisch en schieten met deze gigantische lijven uit het water om vervolgens als een bommetje neer te komen op het wateroppervlak.

Walvissen!  Niet te evenaren, deze sprong

Het is een onbeschrijfelijke ervaring. Han maakt vanuit de boot een aantal prachtige foto’s. Dit is een ervaring om nooit te vergeten en een fantastische afsluiting van ons Zuid-Amerika avontuur.

Een paar dagen later vliegen we vanuit Guiqayuil naar Los Angeles met een tussenstop van maar liefst  negen uur op het vliegveld van New York. Na een reis van bijna 24 uur komen we aan op onze bestemming. Alyson staat ons al op te wachten. Het is een fijn weerzien! Ondanks dat we elkaar drie jaar niet hebben gezien, pakken we de draad direct weer op. Alyson woont in Dana Point, op zo’n anderhalf uur rijden van LA.

Onderweg naar Los Angeles  Out for a drink!
Hier in Dana Point relaxen we vooral. Het voelt als een weekje ‘vakantie’  in onze ‘grote vakantie’. Het is fijn om een weekje op één plek te zijn en de tas niet te hoeven in- en uitpakken. We gaan  elke dag naar het strand, koken sinds maanden weer, bezoeken een bbq-festival, ontmoeten Alyson’s vrienden, bbq-en nog eens op het strand en proeven we wijn bij twee Californische wijnmakers. Zoals Alyson zegt: “We’re living the good life!”

Onderweg van en naar het strand  Hanneke en Alyson in typische Amerikaanse bar  Het strand van California


“Byebye guys, have a good one!”

Hanneke & Han

Foto’s

5 Reacties

  1. Ali:
    6 oktober 2014
    Ziet er weer goed uit. Doe de groetjes aan Liberty!
  2. Evelien:
    6 oktober 2014
    Ik zie liever een walvis dan dat varken.....
    Geniet nog van jullie laatste tijd daar.
  3. Judith:
    7 oktober 2014
    Gave foto's weer! Nu weer heel veel plezie in NYC, valt ook een hoop te beleven! Nu zitten we wel echt ver van elkaar af Hannie! Veel liefs vanuit het zonnige Bali!!! X
  4. Martine:
    7 oktober 2014
    Dat klinkt goed!!! En mooie plaatjes! Wat maken jullie veel mee. Het klinkt als een fantastische reis die al bijna aan het einde komt: dat ging vast heel snel! Ik kijk nu al uit naar jullie verhalen in real-life :) Tot snel!! En enjoy NY en IJsland! xx
  5. Martijn:
    14 oktober 2014
    Hi,
    Super verhaal weer. Geniet van de laatste weken. Groetjes, Martijn